Het werk zit er op: even geen patienten, geen diensten en geen automatenkoffie (en vooral dat laatste heb ik gevierd). Wat een geweldig keuze-coschap was dit en wat is het allemaal voorbij gevlogen! Geen tijd om stil te zitten, de aankomende maand van reizen is al weer ingeluid met een 4 daagse hike door de Brooks Range, 250 km boven de poolcirkel. De plaatsnamen spreken boekdelen in “interior Alaska”; zo heb je bijvoorbeeld van Northpole, Chicken en Deadhorse. Vanuit Fairbanks lifte ik naar een plaatsje dat heel toepasselijk Coldfoot heet en ging vandaar verder naar Atigun Pass. Atigun Pass is tevens de “continental divide”: alle rivieren ten noorden hiervan eindigen in de Arctische oceaan, alle ten zuiden in de Bering zee. Tectonisch geweld dus, en dat levert 1 van de meest afgelegen stukjes aarde op. Volledig ongerepte wilde natuur, iedere voetstap is waarschijnlijk de eerste die daar ooit gezet is. Je komt hier wekenlang absoluut niemand tegen. Klein, kwetsbaar en heroisch tegelijk; solo in een continu veranderend meesterwerk!

(Continental divide)


(Alaska State Bird, en tevens de vijand)